Spreken met passie (2): Hoe de grootste fout te voorkomen

Henk Jan KamsteegBlogLeave a Comment

De kids lagen op bed en mijn vrouw en ik zaten voor de caravan een wijntje te drinken. Idee was om bij kaarslicht een poging te doen eindelijk wat te lezen. Er kwam weinig van terecht…

Op de plek naast ons, zaten twee stellen te kletsen. Of nee, dat zeg ik niet goed. Nog een poging:

Op de plek naast ons zat een vrouw op haar praatstoel en hield de hele avond een monoloog, terwijl haar man en een ander stel naar haar zaten te luisteren. En wij – tegen wil en dank – met hen.

Het werd een lange avond. En ik durf te zweren dat de dame in kwestie al die tijd geen enkele vraag stelde aan haar ‘gesprekspartners’, oftewel, haar toehoorders.

Ik had het voorrecht een keer te gast te zijn bij een seminar van Stephen Covey. Tijdens zijn verhaal stelde hij enkele vragen aan de duizend deelnemers.

“Wie van jullie heeft wel eens een training ‘Leren presenteren;’ gevolgd?
Enkele honderden handen gingen de lucht in.

“Wie van jullie heeft wel eens een training ‘ Leren luisteren’ gevolgd?
Van de duizend man staken misschien vier of vijf mensen hun hand op.

“Kijk, dit is precies waar het fout gaat in leiderschap,” concludeerde Covey.

We lullen te veel en we luisteren te weinig. En nee, dit is niet zoals Covey het verwoordde, maar wel wat hij bedoelde…

Als wij willen leren spreken met passie, zullen wij eerst gepassioneerd moeten leren luisteren.

Luisteren naar ons publiek.

Wie zijn zij?
Wat hebben zij nodig?
Tegen welke problemen lopen zij aan?
Hoe kunnen wij hen dienen?

Pas wanneer wij hebben leren luisteren, kunnen wij leren spreken.

Of, zoals iemand eens zei:

“Mensen geven niet om wat wij weten, maar willen weten dat wij om hen geven.”

Dit is het tweede blog in de serie ‘Spreken met Passie’.
Zie voor het eerste blog: ‘Wat sprekers en golfsurfers met elkaar gemeen hebben.’

Kijk hier voor meer informatie over ‘Spreken met Passie’.

Reageer op dit artikel

Please Login to comment
  Subscribe  
Abonneren op