Mijn verhaal

 

Leidinggevenden die het beste voorhadden met één persoon: zichzelf.

Helaas heb ik er een aantal meegemaakt. Hun woorden kwamen keurig uit het leiderschapshandboek. Hun daden kwamen uit hun hart.

Hun zelfdienende hart.

Leiderschap kan anders. Sterker nog, leiderschap móét anders. Niet zelfdienend, maar dienend. In dienst van medewerkers, organisaties, gezinnen, de samenleving en de wereld.

Is dat gemakkelijk? Zeker niet.
Is het mogelijk? Absoluut.

Vandaar mijn purpose:

Een wereld waarin bedrijven, organisaties, overheden en individuen hun bestaansrecht vinden in het dienend leiden van de ander, waardoor die ander er qua prestaties, tevredenheid en mogelijkheden beter op wordt.

Vanwaar deze passie?

Deels omdat ik zelf heb ervaren hoe vernietigend zelfdienend leiderschap kan zijn. De paar keer dat ik huilend naar mijn werk of naar huis reed, waren het gevolg van leidinggevenden die geen hoger doel leken te hebben dan zichzelf te dienen.

Deels omdat ik tijdens trainingen en coachgesprekken veel slachtoffers van zelfdienend leiderschap ontmoet. Mensen die kleiner zijn gemaakt. Die aan zichzelf zijn gaan twijfelen. Die met lood in hun schoenen naar hun werk gingen. Ik ben, zo wordt mij regelmatig duidelijk, bepaald niet de enige die het niet droog hield.

En deels omdat ik in de media dagelijks zie wat zelfdienend leiderschap aanricht. In organisaties, samenlevingen en op onze aardkloot.

Terwijl het zo anders kan.

Ik geloof dat dienend leiderschap het verschil kan maken.

Ook dat heb ik gelukkig zelf mogen ervaren. Ik werkte voor leidinggevenden die, met vallen en opstaan, oprecht het beste met de ander voorhadden.

Leiders met visie én nederigheid.
Leiders met een duidelijke wil én een oprecht verlangen om in hun medewerkers te investeren.
Leiders die niet vragen: Wat levert deze positie mij op?
Maar: Wie wordt er beter van mijn leiderschap?

Ik zie het bij CEO’s, politici en wereldleiders die hun invloed daadwerkelijk willen gebruiken om de wereld beter te maken.

En ik zag het thuis.

Mijn ouders boden jarenlang onderdak aan gezinnen die hun land waren ontvlucht en nergens anders welkom waren. Kinderen, vrouwen en mannen kregen een plek in ons huis. Niet omdat dat gemakkelijk was, maar omdat mijn ouders ervan overtuigd waren dat je verantwoordelijkheid draagt voor de mensen die op je pad komen.

Zo’n tweeduizend jaar geleden schreef Paulus een brief aan de christelijke gemeenschap in Rome. Daarin gaf hij leidinggevenden het advies om hun taak ‘met volle inzet’ te vervullen.

Het Griekse woord dat hij voor leidinggeven gebruikte, is proistamenos (προϊστάμενος). Het verwijst naar iemand die vooraanstaat. Niet om zichzelf groter te maken, maar om verantwoordelijkheid te nemen voor anderen.

Paulus plaatst leiderschap daarmee niet in het teken van status, macht of persoonlijk voordeel, maar van inzet en dienstbaarheid.

Daar komt ook de naam van mijn bedrijf vandaan.

Met volle inzet wil ik leidinggevenden coachen, trainen en inspireren om werkelijk verschil te maken. Door te investeren in hun persoonlijk leiderschap, hun verhalen, hun teams, hun organisaties en hun eigen cirkel van invloed.

Want leiderschap blijft nooit beperkt tot de leider.

Het raakt medewerkers. Gezinnen. Organisaties. Landen. Uiteindelijk raakt het de wereld.

Daarom hebben we niet alleen behoefte aan dienend leiderschap. We hebben er recht op.