DISC (1): Gek word ik van die vent!

Henk Jan KamsteegBlogLeave a Comment

“Hoe laat wordt het vanavond?”

Op de vraag van mijn vrouw keek snel in de agenda wie er aanwezig zou zijn bij de bestuursvergadering en trok direct mijn conclusie.

“Laat. Gert is er ook.” Om er met een diepe zucht aan toe te voegen: “Dat worden weer eindeloze discussies. Over niets.”

Ik was voorzitter van het bestuur van een vrijwilligersorganisatie die ik had opgericht. Binnen korte tijd waren meer dan tachtig vrijwilligers actief en verzorgden we maandelijks events voor duizend jongeren. Ondanks alle tegenslagen die je kunt ervaren bij de oprichting van een nieuwe stichting, genoot ik van de razendsnelle groei van de organisatie. Gepassioneerd deelde ik met iedereen die het maar horen wilde, onze visie en wist zo een harde kern nog enthousiastere vrijwilligers te verzamelen.

En toen… Toen moest er ineens bestuurd gaan worden. De dagelijkse leiding geven aan de vrijwilligers zelf vond ik heerlijk, maar die eindeloze vergaderingen over de centen, reglementen en wissewasjes vraten energie. Ik wilde vooruit. Gaan!
Maar penningmeester Gert leek zich als doel te hebben gesteld, mij het leven zuur te maken.

Wat heb ik mij doodgeërgerd aan die kerel. Gezever over cijfers. Elk nieuw plan in twijfel trekken. Bij alles afvragen of dit nu echt wel verstandig was. Waar waren de dromen gebleven?!
Ja, het kon vanavond dus wel weer laat worden.

Het heeft even geduurd voordat ik mijn ergernis over Gert wist om te zetten naar respect voor zijn manier van werken. Hoe meer ik thuis werd in DiSC, hoe meer ik mij realiseerde waar het fout ging in onze communicatie en hoe meer ik leerde hoe we effectiever met elkaar konden samenwerken. 

Mijn profiel was (en is) duidelijk. Ik zit hoog in de I. Ik ben van nature optimistisch, wil gaan voor nieuwe dromen en pak de bühne om anderen mee te nemen in de visie.

Gert zat echter aan de andere kant van het kwadrant: C. En hoog ook! Gereserveerd, zorgvuldig en perfectionist. Of, zoals ik het toen ervoer: een pietlut (of – nog minder vriendelijk – iets dat met mieren te maken heeft…).

Stap voor stap begon ik de waarde van Gerts inbreng in te zien en te waarderen. Sterker nog: inmiddels ben ik ervan overtuigd dat we het nooit jaren hadden volgehouden als Gert niet regelmatig aan de rem had getrokken als ik weer eens wilde versnellen. Daar waar ik Word opende om weer een nieuw plan te schrijven, opende hij Excel om uit te rekenen of die plannen financieel wel haalbaar waren.

Nog steeds krijg ik de kriebels van Excel. Maar Gert ben ik gaan waarderen. Hoe laat de vergaderingen met hem vaak ook werden.

Leer ook effectiever werken met je team door een leuke en leerzame DISC-training.

Mis niets! De laatste blogs over leiderschap en storytelling

* indicates required
/ ( mm / dd )

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.